صابر ساعدموچشی

پوسیدگی دندان در کودکان چاق بسیار اتفاق می افتد، که این می تواند ناشی از تغذیه نادرست انها باشد. هدف از مطالعه حاضر تاثیر پنج هفته تمرین تناوبی شدت بالا بر میکروبیوتای دهان می باشد روش: در این مطالعه نیمه تجربی و کاربردی، 32 دختر دانش اموز چاق (صدک 85% (BMI)) انتخاب شدند و در دو گروه تجربی و کنترل به صورت تصادفی قرار گرفتند. پروتکل تمرینی به صورت پنج هفته (هفته‌ای 3 جلسه و هر جلسه 25 دقیقه، شدت تمرین 80 درصد حداکثر ضربان قلب با دوره استراحت فعال) انجام شد. نمونه بزاق قبل و بعد از تمرین از نمونه ها اخذ و برای سنجش از pcr ریالتایم استفاده گردید. از ازمون خی دو برای بررسی تغییرات گونه های باکتریایی استفاده گردید. نتایج: مطالعه حاضر نشان داد که سطح گونه های باکتریایی کپنوسایتوفاگا اخراسه و پورفیروموناس ژینژیوالیس کاهش معنی داری را نشان داد(P<0.001) و سطح گونه باکتریایی کپنوسایتوفاگا اسپوتیژنا افزایش را نشان داد(P=0.016). بحث و نتیجه گیری: تمرینات تناوبی شدت بالا می تواند منجر به کاهش سطح گونه های باکتریایی شود که باعث پوسیدگی دندان می شوند.

چاقی و افزایش بافت چرب باعث افزایش مقاومت به انسولین از طریق ترشح برخی آدیپوکاین‌ها می‌شوند. گرملین-1 و MIF که عمدتا از بافت چرب ترشح می‌شود با مقاومت به انسولین و چاقی ارتباط معکوس دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات مقاومتی دایره ایی، تداومی و تناوبی با شدت بالا بر روی گرملین-1 و MIF در مردان چاق بود. برای این منظور 44 مرد چاق داوطلب به طور تصادفی به 4 گروه کنترل (11 نفر)، تمرین تداومی (11 نفر)، تمرین تناوبی (11 نفر) و تمرین مقاومتی دایره‌ای ( 11 نفر) تقسیم شدند. تمرینات در 12 هفته و 3 جلسه در هر هفته انجام شد . تمرین اینتروال شدید 6 وهله ی 3 دقیقه ای با شدت 90% حداکثر اکسیژن مصرفی بود. بین وهله های اینتروال 3 دقیقه ریکاوری فعال در شدت 50% حداکثر اکسیژن مصرفی بود. تمرین تداومی شامل 50 دقیقه دویدن با شدت 70% حداکثر اکسیژن مصرفی بود. تمرین مقاومتی دایره ای شامل 50 دقیقه ( 7 دقیقه گرم کردن با شدت 70% حداکثر اکسیژن مصرفی و سپس 3 نوبت 11 ایستگاهی با نسبت کار به استراحت برابر با 40 به 20 ثانیه و بین هر ست یک دقیقه استراحت و 7 دقیقه سرد کردن) بود. ضربان قلب به وسیله ضربان سنج و با استفاده از سرعت آهنگ حرکت در 82% حداکثر ضربان قلب (تقریبا برابر با 70% حداکثر اکسیژن مصرفی با استفاده از سرعت حرکت) حفظ شد. نمونه‌های خونی 48 ساعت قبل از اولین جلسه تمرینی و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین گرفته شد و برای آنالیز شاخص‌ها مورد استفاده قرار گرفت. نتایج: بررسی تغییرات بین گروهی نشان داد که در شاخص‌های گرملین-1 (001/0P<) و MIF (001/0P<) بین گروه‌ها اختلاف معنی دار وجود دارد. . آزمون تعقیبی بونفرونی برای گرملین-1 نشان داد که بین گروه کنترل با گروه‌های تناوبی (048/0P=) و دایره ای (012/0P=) و گروه تداومی با گروه دایره ای (044/0P=) اختلاف معنی داری وجود دارد. اما بین گروه های دیگر اختلاف معنی داری یافت نشد (05/0P>). همچنین آزمون t وابسته کاهش معنی داری را بین داده های قبل و بعد از تمرین در گروه های تداومی (033/0= P) و تناوبی (001/0> P) و دایره ای (001/0> P) نشان داد. آزمون تعقیبی بونفرونی برای MIF نشان داد که بین گروه کنترل با گروه‌های تناوبی (022/0P=) و دایره ای (001/0= P) اختلاف معنی داری وجود دارد. اما بین گروه های دیگر اختلاف معنی داری یافت نشد (05/0P>). همچنین آزمون t وابسته کاهش معنی داری را بین داده های قبل و بعد از تمرین در گروه های دایره ای (005/0= P) و تناوبی (001/0> P) نشان داد بحث و نتیجه گیری: در مطالعه حاضر نشان داده شد که تمرینات ورزشی باعث کاهش گرملین-1 و MIF شده که این تاثیر گذاری در تمرین تناوبی و مقاومتی دایره‌ای بیشتر از تداومی بود.

به نظر می رسد که تمرینات ورزشی همراه با مکمل ها به عنوان یک مداخله غیر دارویی از طریق تغییر در هورمون ها و فاکتورهای التهابی برکاهش وزن و چاقی تاثیر گذار اند. هدف تحقیق حاضر ، بررسی12هفته تمرین تناوبی مقاومتی همراه با مکمل کلرلا ولگاریس روی آدروپین و MANF در مردان چاق بود . در این مطالعه نیمه تجربی 44 مرد چاق داوطلب که در مراکزعمومی و اداری مشغول به کار بودند ودر بازه سنی 23تا32 سال با شاخص توده بدن30 و نسبت دور کمر به قد بیشتر از 5/0مورد مطالعه قرار گرفتند. آزمودنی ها به صورت تصادفی در چهار گروه ، کنترل(11 نفر)، تمرین(11 نفر)، مکمل(11نفر)و تمرین -مکمل (11 نفر) قرار گرفتند. گروه های تمرین 3 جلسه در هفته به مدت 12 هفته تمرین تناوبی مقاومتی به شکل 3 ست 13 تکرار با شدت 60 درصد یک تکرار بیشینه که استراحت بین ست ها به صورت فعال و با شدت 20 درصد یک تکرار بیشینه و تعداد تکرار 15 انجام دادند . گروه مصرف مکمل 1800 میلی گرم کلرلاولگاریس که امل 6 قرص بود ، مصرف نمودند. نمونه گیری خون به صورت ناشتا 48 ساعت قبل و 48 بعد از دوره تمرینی از ورید بازویی دست راست آزمودنی گرفته شد. پس از اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها ، داده ها به وسیله آزمون واریانس دو طرفه ،آزمون تعقیبی بونفرونی و آزمون T وابسته تحلیل شد)05/0>P). نتایج نشان داد که سطح سرمی آدروپین بعد از 12 هفته تمرین تناوبی مقاومتی همراه با مکمل کلرلاولگاریس افزایش معنا داری داشته است (031/0P=).اما بین گروه های دیگر اختلاف معنا داری یافت نشد(05/0P>).سطح سرمی MANF بعد از 12 هفته تمرین تناوبی مقاومتی کاهش معنا داری یافته است(001/0> P)در نتیجه بین گروه کنترل با گروه‌های تمرین (008/0P=) و تمرین مکمل (001/0> P) و همچنین بین گروه مکمل با گروه تمرین مکمل(041/0P=) اختلاف معنی داری وجود دارد. اما بین گروه های دیگر اختلاف معنی داری یافت نشد (05/0P>).به نظر می رسد تمرین تناوبی مقاومتی همراه با مکمل کلرلاولگاریسمی تواند به عنوان راهکاری برای کاهش وزن بدن و در نتیجه بهبود شاخص ها التهابی برای چاقی باشد، همچنین تمرینات ورزشی منظم و طولانی مدت می تواند به عنوان عامل پیشگیری در چاقی باشد

مقدمه: چاقی یک مشکل عمده و پزشکی در سراسر جهان است و از دلایل اصلی مرگ و میر در بسیاری از کشور‌های توسعه یافته است. چاقی باعث بسیاری از بیماری‌ها از قبیل بیماری‌های قلبی-عروقی, دیابت نوع 2, سرطان, فشار خون بالا و آپنه خواب است.چاقی به عنوان یک بیماری با تغییر سبک زندگی و تغیر رژیم غذایی خیلی توصیه میشود. روش: در این پژوهش 44 مرد چاق داوطلب در بازه سنی 23-32 انتخاب شدند و آزمودنی‌ها به صورت همگن به چهار گروه کنترل(11نفر), مکمل(11نفر), تمرین(11نفر), تمرین مکمل (11نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت 12 هفته تمرین مقاومتی تناوبی که پروتکل تمرین تناوبی مقاومتی انها شامل 8 حرکت بالاتنه و پایین تنه بود را به صورت تناوبی انجام دادند. انجام دادن حرکات به صورت 3 ست 13 تکراری با 60 درصد 1RM , استراحت بین ست ها فعال و با شدت 20 درصد و تعداد تکرار 15 انجام شد. آزمودنی های گروه مکمل 1800 میلیگرم جلبک آلگومد و به صورت 6 قرص (2 قرص یک و نیم ساعت قبل از صبحانه, 2 قرص یک ساعت و نیم قبل از نهار, 2 قرص یک ساعت و نیم قبل از شام )(بر اساس دستور عمل کارخانه) مصرف کردند. گروه دارونما نیز قرص‌های نشاسته همرنگ قرص آلگومد مصرف کردند.نمونه خونی قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین گرفته شد و برای آنالیز شاخص‌ها مورد استفاده قرار گرفت. جهت مقایسه بین گروه‌ها از آزمون آنالیز واریانس دو طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد و برای تغییرات درون گروهی از T همبسته در سطح معنی داری (05/0>P ) استفاده گردید.بررسی تغییرات بین گروهی بین گروهی نشان داد که در شاخص PCSK-9 و LEAP2 اختلاف معناداری وجود دارد. (05/0>P ). نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که تمرین تناوبی مقاومتی و مکمل الگومد به تنهایی باعث کاهش PCSK-9 و LEAP-2 شدکه این بهبود در گروهی که تمرین و مکمل را به طور همزمان مصرف کرده بود, بیشتر بود.

مقدمه: با توجه به ماهیت ورزش هندبال، که ورزشی با حرکات تناوبی شدید است، پروتکل تمرینات تناوبی می تواند به بهبود عملکرد ورزشکاران منجر بشود با در نظر گرفتن این زمینه، تمرینات تناوبی با شدت بالا در حال حاضر یکی از موثرترین ابزارها برای بهبود عملکرد قلبی تنفس و متابولیک و به‌ نوبه خود عملکرد فیزیکی است. استفاده از مکمل‌های غذایی و ورزشی برای دستیابی به یک مزیت عملکردی خاص و مستقیم در حین بازی، امکان تمرین موثرتر و ریکاوری بهتر بین جلسات تمرینی یا کاهش خطرات آسیب دیدگی و بیماری، ممکن است برای کلی مفید باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات اینتروال شدید همراه با مصرف مکمل ال-آرژنین بر توان هوازی، توان بی هوازی، سرعت و چابکی دختران هندبالیست می‌باشد. روش شناسی: روش انجام شده در این پژوهش کاربردی و به صورت نیمه تجربی و با طرح آزمایشی پیش آزمون و پس آزمون انجام گرفته شد. تعداد 32 نفر ورزشکار هندبالیست دختر با میانگین سنی 45/0±69/20 سال، میانگین قد 57/0 ± 38/169 سانتی متر و میانگین وزن 06/1 ± 49/66 کیلوگرم به طور تصادفی به چهار گروه : کنترل(8نفر)، تمرین+ دارونما(8نفر)، مکمل(8نفر) و تمرین+ مکمل(8نفر) تقسیم شدند. سپس آزمودنی های گروه های تمرین و تمرین+ مکمل 2 روز در هفته به مدت هشت هفته تمرینات اینتروال را انجام دادند، گروه های مکمل و تمرین ; مکمل ، مکمل ال-آرژنین را (6 گرم در روزهای تمرین و 3 گرم در روزهای استراحت ) دریافت کردند و گروه کنترل تمرینات تخصصی هندبال را انجام دادند.در این پژوهش قبل و بعد کامل شدن جلسات از آزمون رست جهت ارزیابی توان بی هوازی، آزمون کوپر جهت ارزیابی توان هوازی، آزمون Tچابکی جهت ارزیابی چابکی و آزمون 20متر سرعت جهت ارزیابی سرعت استفاده شد. از آزمون تحیلی واریانس با اندازخه گیری مکرر برای تعیین اختلاف معنی دار درون و بین گروهی استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 2020 به روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، آزمون تی مستقل و تی همبسته در سطح معنی داری P<0/05 تحلیل شدند. یافته ها: هشت هفته تمرینات اینتروال شدید همراه با مصرف مکمل ال-آرژنین در گروه مکمل ال-ارژنین در متغیر سرعت نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری مشاهده شد (P0/05).همچنین، تفاوت معنی داری در همه فاکتور های مورد مطالعه، بین پس ازمون در گروه های مورد مطالعه پس از اعمال مداخله (تمرین و مکمل) نسبت به وضعیت پیش ازمون مشاهده شد (P<0/05). نتیجه گیری: نتیجه کلی پژوهش نشان داد که استفاده از هر دو مداخله تمرینات اینتروال شدید یا تمرینات تناوبی با شدت بالا و مصرف مکمل ال ارژنین به تنهایی و همراه با هم می تواند به بهبودی عملکرد ورزشکاران حرفه ای کمک کند